Wydawca treści

Użytkowanie lasu

Użytkowanie lasu jest istotną gałęzią gospodarki leśnej obok hodowli i ochrony lasu. Mówiąc o użytkowaniu lasu mamy na myśli pozyskanie, zrywkę i wywóz drewna – użytku głównego oraz wykorzystanie tzw. użytków ubocznych jakimi są jagody, grzyby, rośliny zielne (lecznicze) a także produkcja choinek i stroiszu.

Rozmiar pozyskanego drewna wynika z potrzeb hodowlanych i sanitarnych drzewostanów. Podstawowym dokumentem określającym ilość, lokalizację oraz termin pozyskania drewna – surowca odnawialnego – tak, aby nie mógł się wyczerpać, zaspakajając przy tym ludzkie potrzeby, jest Plan Urządzenia Lasu, sporządzany dla Nadleśnictwa na 10 lat. Stosując się do wskazań operatu jednocześnie zachowujemy las w równowadze, zapewniając ochronę środowiska leśnego, zachowanie w nim bioróżnorodności, korzystnego wpływu lasu na wodę i klimat oraz zdrowotności, a co się z tym wiąże odporności na szkodliwe czynniki czyhające z różnych stron. (Patrz dział Urządzanie Lasu).


Użytkując las stosujemy odpowiednie cięcia:

Rębnie zupełne i złożone – wykonywane w drzewostanach dojrzałych, mające na celu wprowadzanie nowego pokolenia lasu.
Trzebieże – to cięcia wykonywane w drzewostanie, który wszedł w okres dojrzewania czyli intensywnego wzrostu i walki o dostęp do światła. Zabiegi te mają na celu usuwanie drzew gospodarczo niepożądanych. Trzebież powoduje zwiększenie zapasu drzewostanu dzięki rozwojowi koron i grubości pni. Polepsza jakość techniczną i sanitarną drzewostanu, dzięki usuwaniu drzew chorych i wadliwych.
Cięcia sanitarne i przygodne – polegają na usuwaniu z lasu wszystkich złomów, wywrotów, posuszu oraz drzew opanowanych przez szkodniki – niezależnie od wieku drzewostanu.

Podsumowując:

Użytkowanie lasu to eliminowanie z drzewostanów drzew starych, których dalsze pozostawienie na pniu przyczyniłoby się do deprecjacji drewna (obniżenia wartości surowca), drzew chorych, które są już zasiedlone przez owady lub grzyby (mogące być zagrożeniem dla sąsiednich drzew i drzewostanów), złamanych, wywróconych ale także zdrowych, rosnących zbyt gęsto, hamujących tym samym rozwój swoich sąsiadów, osłabiając ich przyrosty.
 

Racjonalne użytkowanie dóbr leśnych umożliwia zachowanie zdolności regeneracyjnych drzewostanu i nie przyczynia się do degradacji środowiska leśnego.
Jednym słowem umiar = równowaga.